தமிழ் கட்சிகளின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்கள் கூறுவதென்ன? ஓர் ஒப்பீடு

 

தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு மற்றும் தமிழ்த் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணி ஆகியவற்றின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ள முக்கியமான விடயங்களை இக்கட்டுரை ஒப்பீடு செய்கிறது.

SAMSUNG CAMERA PICTURES

இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு முதல் தமிழர் தாயகப் பகுதிகளை அபிவிருத்தி செய்வது வரை இவ்விரு கட்சிகளினதும் அணுகுமுறை மற்றும் நிலைப்பாடுகளில் கணிசமான வேறுபாடு காணப்படுவதை அவதானிக்க முடிகிறது.

குறிப்பாக இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு தொடர்பில் ”பகிரப்பட்ட இறையாண்மை” மற்றும் தொடர்ச்சியான வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களில் சுயநிர்ணய உரிமை ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலான சமஷ்டி முறை தீர்வு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு தனது விஞ்ஞாபனத்தில் முன்மொழிந்திருக்கிறது. அதிகார பகிர்வின் அளவு பற்றி எதுவித வரையறைகளையும் குறிப்பிடாமல் வெறுமனே ”சமஷ்டி” என்று மட்டும் குறிப்பிடும் இந்த தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் தமிழ் மக்களினது சுயநிர்ணய உரிமை மற்றும் இறையாண்மை ஆகியவை குறித்தும் தெளிவான வரையறை எதனையும் கொண்டிருக்கவில்லை.

பொதுவாக ”பகிரப்பட்ட இறையாண்மை” என்ற சொற்பதமானது ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் சமஷ்டி அடிப்படையிலான கட்டமைப்புக்கள் போன்றவை பிரிந்து செல்லக்கூடிய அல்லது பிரிந்து செல்ல முடியாத அதிகாரத்துடன் கொண்டிருக்கக் கூடிய அரசியல் கட்டமைப்புக்களை குறிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது பற்றிய தெளிவான நிலைப்பாட்டை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் விஞ்ஞாபனம் குறிப்பிடவில்லை.

அதேசமயம் தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியானது தனது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் ”தமிழ் மக்கள் – தாயகம், தேசியம், சுயநிர்ணய உரிமை, தனித்துவமான இறைமை கொண்ட தேசம் என்ற அடிப்படையில் ஒரு நாட்டுக்குள் இரண்டு தேசங்களின் கூட்டு” என்பதை இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வுத் திட்டமாக முன்மொழிந்திருக்கிறது. அதாவது இலங்கை தீவிலே, தமிழ் மற்றும் சிங்கள தேசங்களினது கூட்டரசாங்கம் ஒன்றை ஸ்தாபிப்பதற்கான முன்மொழிவை செய்வதன் மூலம் அதிகார பகிர்வு தொடர்பிலான தனது நிலைப்பாட்டில் ஒரு தெளிவுத் தன்மையை தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணி கொண்டிருக்கிறது.

தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் காணப்படுகின்ற மற்றுமொரு முக்கியமான விடயமாக புலம்பெயர் தமிழ் மக்களின் பங்களிப்பு மற்றும் பங்குபற்றுதல் காணப்படுகிறது.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தினை நிர்ணயிக்கப் போகும் தீர்வுத்திட்டம் உள்ளிட்ட அரசியல் முன்நகர்வுகளை ”தாயகத்திலும், புலம் பெயர் தேசத்திலும் உள்ள தமிழ்ப் புத்திஜீவிகள், சட்டவல்லுநர்கள், கல்விமான்கள், பொது அமைப்புக்கள் உள்ளிட்ட சகல தரப்பினருடைய ஆலோசனைகள் மற்றும் பங்களிப்புடனேயே மேற்கொள்ளப்படும்” என்று தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் விஞ்ஞாபனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

இலங்கையின் இனமுரண்பாடு வெறுமனே ஒரு தேசிய அரசியல் சம்பந்தப்பட்ட விடயம் அல்ல. அது ஒரு நாடு கடந்த அரசியல் சம்பந்தப்பட்ட விடயம் என்பதனை புரிந்து கொண்டும், ஏற்றுக் கொண்டும் தயாரிக்கப்பட்ட விஞ்ஞாபனமாக இது தெரிகிறது. அத்துடன் சமகாலத்திற்குரிய தேசிய மற்றும் சர்வதேச அரசியல் ரீதியான விடயங்களை தர்க்க ரீதியாக ஆய்வு செய்து நிகழ்ச்சித் திட்டங்கள் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனால், தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் விஞ்ஞாபனம் இனப்பிரச்சினையின் கடந்தகால வரலாற்றை விளங்கப்படுத்தி தனது செயற்திட்டங்களை தொடர்புபட்ட ஆய்வுகள் எதுவும் இன்றி நேரடியாக முன்வைத்திருக்கின்றது.

தமிழ் தேசியக் கூட்டடைப்பின் விஞ்ஞாபனத்தில் காணப்படும் முக்கியமான குறைபாடுகளில் ஒன்றாக இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு எதிரான போர்க் குற்றச்சாட்டுக்கள் தொடர்பில் எதுவுமே குறிப்பிடப்படாமையை குறிப்பிட்டாக வேண்டும். ஐரோப்பிய நாடுகளினாலும், பூகோள புலம்பெயர் தமிழ் மக்களினாலும் பெரும் பிரயத்தனத்தின் மத்தியில் இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு எதிரான போர்க்குற்றச்சாட்டு விவகாரம் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்ற வேளையில் இதுபற்றி ஒரு வார்த்தையேனும் தமிழ் தேசியக் கூட்டடைப்பின் விஞ்ஞாபனத்தில் பிரஸ்தாபிக்கப்படவில்லை.

உண்மையில் இலங்கையின் இனமுரண்பாட்டிற்கான தீர்வு என்பது தேசிய மற்றும் பிராந்திய அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு பூகோள ரீதியான நாடு கடந்த அரசியல் செயற்பாடுகளுக்கு உட்பட்டிருக்கிறது என்பதனையோ அன்றி நாடு கடந்த அரசியல் செயற்பாடுகளில் புலம்பெயர் தமிழ் மக்கள் தவிர்க்க முடியாததும் முக்கியமானதுமான ”செயற்பாட்டாளர்களாக|” அடையாளம் காணப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதையே தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஏற்றுக் கொண்டதாகவோ, புரிந்து கொண்டதாகவோ தெரியவில்லை.

மற்றொரு முக்கிய விடயமாக, 6வது அரசியலமைப்பு திருத்தம், பயங்கரவாத தடைச்சட்டம் மற்றும் அவசரகாலசட்டம் ஆகியவை நீக்கப்படவேண்டும் என்பதை இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு வழிமுறையின் ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாக தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் விஞ்ஞாபனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் விஞ்ஞாபனத்தில் இதுபற்றி எதுவும் பிரஸ்தாபிக்கப்படவில்லை.

எந்தவித குற்றமும் சுமத்தப்படாத தடுப்புக்காவலில் உள்ள நபர்கள் உடனடியாக விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும் என்றும், ஏனையவர்கள் பொது மன்னிப்பளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு வழிமுறைகளில் ஒன்றாக தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு கூறுகிறது. ஆனால், இங்கு குறிப்பிடப்படும் ”ஏனையவர்கள்” யார் என்பது தொடர்பில் நேரடியாக எதுவும் குறிப்பிடாமை கவனிக்கத்தக்கது. அவர்கள் தமிழ் அரசியல் கைதிகளா அல்லது முன்னாள் போராளிகளா அல்லது சிங்கள அரசியல் கைதிகளா என்று தெரியவில்லை.

அதேசமயம், தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் விஞ்ஞாபனத்தில், ”சிறைகளிலும் புனர்வாழ்வு முகாம்களிலும் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள அரசியல் கைதிகள் மற்றும் முன்னாள் விடுதலைப் போராளிகள் அனைவருக்கும் பொதுமன்னிப்பு அடிப்படையில் விடுதலையை பெற்றுக் கொடுத்தல் மற்றும் சர்வதேச மனித உரிமை சட்டங்களுக்கு புறம்பாக தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழர்களை விடுதலை செய்யப் பாடுபடுதல் என்று” தெளிவாக குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

பொதுவாக பார்க்கின்ற போது, அரசியல் தீர்வு மற்றும் அபிவிருத்தி அடிப்படையில் தமிழ் மக்களை வலுவூட்டுவது தொடர்பிலான அணுகுமுறையில் இவ்விரு கட்சிகளும் வேறுபட்ட தன்மைகளைக் கொண்டிருக்கின்றமையை வெளிப்படையாக காண முடிகின்றது.

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தேர்தல் விஞ்ஞானபத்தை பார்க்கின்ற போது, சமஷ்டி முறையிலான அரசியல் தீர்வொன்றினூடாக தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கைத் தராதரத்தை (Standard of living) மேம்படுத்துவதை மையமாக கொண்டிருக்கின்றது.

அதேசமயம் தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது கூட்டரசாங்க முறைமையிலான அரசியல் தீர்வு ஒன்றினூடாக தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை தராதரம் ((Standard of living) மற்றும் வாழ்க்கை தரத்தை (Quality of life) மேம்படுத்துவதை அடிப்படையாக கொண்டதாக காணப்படுகின்றது.

குறிப்பாக சுய ராஜ்ஜத்தின் அடிப்படையிலான அதன் அரசியல் தீர்வுத் திட்டம் தொடர்பிலும், அபிவிருத்தி தொடர்பில் அதனது அணுகுமுறை பற்றியும் தமிழ் தேசியத்திற்கான மக்கள் முன்னணியின் விஞ்ஞாபனத்தில் காணப்படுகின்ற அம்சங்கள் சிறந்த வாழ்க்கைத் தரத்திற்கான செயற்திட்டங்களை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சிறந்த வாழ்க்கை தரம் என்பது சுய முகாமைத்துவம் மகிழ்ச்சி என்பவற்றின் அடிப்படையிலானது. அதே சமயம் வாழ்க்கை தராதரம் என்பது பிரதானமாக பொருளாதார வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

உண்மையான முரண்பாட்டு நிலைமாற்றம் என்பது நீதியும் நேர்மையுமான ஒரு அரசியல் தீர்வொன்றினூடாக ஏற்படுத்தப்படக் கூடிய சிறந்த வாழ்க்கை தராதரம் மற்றும் வாழ்க்கைத் தரம் என்பவற்றினாலேயே ஏற்பட முடியும்.

வெறுமனே கல்வி வாய்ப்பு மற்றும் வேலைவாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் முரண்பாட்டு நிலைமாற்றத்தை ஏற்படுத்தி விடமுடியாது. முரண்பாட்டு நிலை மாற்றத்தின் போது இன முரண்பாடானது அமைதி ரீதியான பெறுபேறுகளாக மாற்றம் பெறுகின்றது. இங்கு பல்வேறு மட்டங்களில் மக்களின் பங்குபற்றல் அவசியமானதுடன் வலுவூட்டல் இடம்பெறுகின்றது.

”தமது வாழ்க்கை ஆதிக்கம் செலுத்துகின்ற தீர்மானங்கள் தொடர்பில் அர்த்தம் உள்ள வகையில் பங்கு கொண்டு செயற்படுவதற்காக மக்களிடம் காணப்படுகின்ற ஊக்கமே அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார அதிகாரத்திற்கான முரண்பாட்டின் பிரதான காரணம் என்று ஆபிரிக்க நாடுகளின் முரண்பாடுகளை ஆய்வு செய்த டேவிட் என்ற ஆய்வாளர் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார்”. இலங்கையிலே சிங்கள – தமிழ் மக்களுக்கிடையிலான இன முரண்பாட்டின் அடிப்டையும் இது தான்.

தமிழ் மக்களுக்கு போதிய அறிவும், பகுத்தறிவும் இருந்தும் அவர்களுக்கு போதிய பல்கலைக்கழக அனுமதி கிடைக்கவில்லை அல்லது போதிய வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. சிங்கள பேரினவாதத்தால் காட்டப்பட்ட பாரபட்சமும், சந்தர்ப்பங்கள் வழங்கப்படாமையே அவர்கள் இவற்றை இழக்க காரணமாகும். இந்த சந்தர்ப்பங்களை அவர்கள் இழப்பதற்குக் காரணம் அவர்களின் கைகளில் அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார அதிகாரம் இல்லாமல் இருந்தமையே ஆகும்.

சிங்கள – தமிழ் முரண்பாட்டிற்கான இந்த அடிப்படையை புரிந்து கொள்ளாமல் மேற்கொள்ளப்படுகின்ற எந்த முயற்சியும் வெற்றியளிக்கப் போவதில்லை. அரசியல், சமூக, பொருளாதார ரீதியாக மக்களை வலுவூட்டுவதன் மூலமே நிலையானதும் நீதியானதுமான ஒரு தீர்வை தமிழ்மக்களுக்கு பெற்றுக் கொடுக்க முடியும். இதற்கு மக்களை அரசியல்மயப்படுத்தி சமூக மட்டத்தில் ஒரு அரசியல் ஒழுங்கமைப்பை மேற்கொள்வது மிகவும் அவசியமானது.

தமிழ் மக்கள் மத்தியில் இத்தகையதொரு வலுவூட்டல் நடைபெறாமல் இருப்பதற்காகவே 1948ஆம் ஆண்டு முதல் சிங்கள அரசாங்கங்கள் கட்டமைப்பு ரீதியான இனவழிப்பு, கலாசாரரீதியான இனவழிப்பு மற்றும் பௌதீக ரீதியான இனவழித்தல்களை திட்டமிட்ட முறையில் மேற்கொண்டு வருகின்றன.

ஆதலால், எத்தகையதொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அத்தகையதொரு வலுவூட்டலுக்கான சந்தர்ப்பத்தை இலங்கை அரசாங்கம் தமிழ் மக்களுக்கு வழங்கப் போவதில்லை. இதனை தமிழ்மக்கள் தாமாகவே தான் மேற்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறார்கள். இதற்கு புலம்பெயர் தமிழ்மக்கள் பெரும் பக்கபலமாக இருக்கமுடியும்.

மேட்டுக்குடி அரசியல் செயற்பாடுகளிலும், வெளிநாட்டு ராஜதந்திரிகளுடன் ஆங்கிலத்தில் கதைப்பற்குமே தற்போது பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தேவை என்கின்ற ரீதியிலும் செயற்படும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பினால் இதனை சாதிக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குறி.